Met Kerst een paar weekjes naar de zon, dat leek ons wel wat. Aangezien mijn vriend en ik graag een keer in de Caraiben wilde zeilen, hadden wij al in de zomer een zeilvakantie in het Caraibisch gebied geboekt. Ik wist toen uiteraard nog niet dat ik eind 2009 zwanger zou zijn en dat zeilen op zee, met al haar deining, dan niet ideaal is. Maar goed, we hebben het geprobeerd en zijn weer een ervaring rijker. Uiteindelijk toch eerder van de boot afgestapt en de laatste drie dagen in een hotel aan het strand doorgebracht.
Reizen per boot, is te vergelijken met het reizen per caravan, of het huren van een appartement. Je hebt je eigen keuken tot je beschikking en kan dus prima glutenvrij koken.
Op Sint Maarten vind je in de supermarkt veel glutenvrije producten. Sint Maarten, ook al is het Nederlands, is sterk gericht op de Amerikaanse markt, en je vindt er dan ook veel Amerikaanse producten. Op deze producten staat meestal duidelijk vermeld dat ze glutenvrij zijn, dus dat was makkelijk.
Ook uiteten gaan ging goed, al lijken de menukaarten in de meeste restaurants erg op elkaar. Met als gevolg dat ik heel vaak mozzarella/tomatensalade heb gegeten.
Het Franse gedeelte van Sint Maarten, Saint Martin, biedt culinair gezien meer variatie. Mijn favoriete lunchtent met heerlijke muziek, op steenworpafstand van ons hotel, heet Le Ti Sucrier. Hier hebben ze echt de beste mozzarella/tomatensalade en de gazpacho (zonder brood) is heerlijk (zie foto).
Bij Tropicana, gelegen aan een binnenhaven in Marigot, wisten ze wat glutenvrij inhield. Zonder dat we van te voren gereserveerd hadden, kwamen er gelijk aardappelchips in plaats van brood op tafel en heb ik heerlijk genoten van maar liefst drie gangen.
Met onze zeilboot zijn wij nog naar St Barths en St Eustasius gevaren. Ook hier heb ik uitstekend glutenvrij kunnen eten en boodschappen kunnen doen. Ik zal deze eilandjes in aparte blogs beschrijven.
Filed under: Buitenland, Restaurants, Vakantie | getagged: glutenvrij, sint maarten, saint martin, glutenfree, le ti sucrier | Reageer »
.
. Wat ik het meeste mis als er een kindje geboren wordt is de beschuit met muisjes. Beschuit met muisjes, ik at het als ontbijt, als lunch, gewoon lekker tussendoor. Toen mijn zus haar eerste kreeg, at ik met elk bezoek dat langskwam ook een beschuitje mee. Ik wist destijds nog niet dat ik coeliakie had.