Drift Away koekjes

Drift Away koekjesGisteren zijn we teruggekomen van een gezellig weekje varen op onze ‘nieuwe’ Drift Away. Wij hadden een vriendje meegenomen voor Jesse en als bedankje kregen wij gisteren zelfgebakken glutenvrije Drift Away koekjes. De moeder van dat vriendje heeft zich helemaal verdiept in hoe je glutenvrij moet bakken, om kruisbesmetting te voorkomen. “Ik vond het glutenvrije wel een hele bevalling…Alles eerst extra afgewassen en nieuwe verpakkingen gebruikt. Keuken helemaal schoon. Maar voor jou is het lastiger, jij hebt dit altijd.” Ook heeft zij meerdere sessies koekjes gebakken om het perfecte koekje te krijgen dat niet direct verkruimelde en waarin de afbeelding goed zichtbaar bleef. Het resultaat mag er zijn en ik mag het binnenkort zelf proberen, want ik heb ook de koekstempel gekregen. Het zeilbootje is ons ‘familiewapen’, dit bootje hebben wij zowel bij Jesse als bij Sanne op het geboortekaartje gebruikt. De moeder van het vriendje heeft hiervan een koekstempel laten ontwikkelen bij Koekstempel.nl.

Advertenties

Aardbeiensoep van oma Valerija

Zo lekker! Aardbeiensoep met een vleugje balsamico en een kloddertje crème fraîche. De derde dinsdag van april is elk jaar de officiële opening van het Hollandse aardbeienseizoen. Dit seizoen loopt tot en met november.Aardbeiensoep van oma ValerijaBenodigdheden:

  • doos verse (Hollandse) aardbeien
  • balsamico azijn
  • crème fraîche

Pureer de aardbeien. Hollandse aardbeien zijn lekker zoet. Voeg naar smaak wat donkere balsamico azijn toe. Opdienen in een schaaltje en er een kloddertje crème fraîche in doen. Smullen maar!

#wijbloggenglutenvrij: de medische kant van coeliakie

Vandaag, 15 februari, is de geboortedag van Willem Karel Dicke. Goed om te weten, maar wat moet ik daarmee? Willem Karel Dicke is een Nederlandse kinderarts die als eerste het glutenvrije dieet ontwikkelde, waarmee de behandelwijze voor kinderen met coeliakie veranderde. Hij was een pionier in zijn vakgebied.

Coeliakie is in de medische wereld helaas toch nog niet echt bekend. Velen hebben wel de klok horen luiden, maar weten niet waar de klepel hangt. Wel bij specialisten, maar daar kom je meestal pas nadat je eerst bij jouw eigen huisarts bent geweest. Vandaar dat je vaak verhalen hoort van een ellenlange zoektocht naar de oorzaak van de klachten, alvorens men de diagnose coeliakie krijgt.

Ik kreeg de diagnose coeliakie in 2007, ik was toen 32 jaar. Terug redenerend heb ik al vage klachten sinds mijn dertiende (en wellicht zelfs nog wel eerder als je naar mijn lichaamsbouw kijkt als kleuter. Bolle buik, dunne armen en benen). Mijn huisarts tijdens mijn kinderjaren heeft ooit wel een keer de opmerking gemaakt dat mijn bloedarmoede, dat was de voornaamste klacht rond mijn dertiende, ook zou kunnen ontstaan door een probleem in mijn darmen. Maar ik was daar niet echt alert op en mijn huisarts pakte niet door. Toen ik ging studeren, nam ik een huisarts in Amsterdam. Ik kwam er bijna nooit, alleen van tijd tot tijd mijn HB te laten meten. Op een dag las ik op internet dat een laag HB-gehalte ook te maken kan hebben met een laag foliumzuur gehalte en ja hoor, dit bleek ik te hebben. In korte tijd viel ik 10 kilo af. Mijn huisarts maakte zich zorgen en verwees mij naar een MDL-arts in het OLVG. Ik kreeg een arts in opleiding en helaas ben ik haar naam vergeten, maar zij specialiseerde zich in coeliakie of had net een college daarover gehad en mijn diagnose was erg snel gesteld. Zij ging een half jaar in Afrika werken en in de tussentijd verhuisde ik naar ’t Gooi. In Tergooi ben ik op zoek gegaan naar een nieuwe MDL-arts.

Mijn zus loopt in het OLVG. Wij zien dat de aanpak van de specialisten overal verschillen. Het is goed om je zelf te verdiepen in coeliakie, zodat je gerichte vragen kunt stellen en er zelf bovenop kan zitten wat wanneer getest wordt. Harmke Schippers schreef eind vorig jaar een mooie blog op haar website Miss Glutenvrij over de jaarlijkse controle. Hierbij de link.

Voor een overzicht van de andere bloggers van #wijbloggenglutenvrij verwijs ik deze keer naar de website van Mirjam, Ik ben glutenvrij.

 

 

Lisa’s Choice Biologische Cupcakemix

Nog meer cupcakes gemaakt met de Cupcakemix van Lisa’s Choice. Lisa's Choice CupcakemixHier met bosbessen uit de vriezer:

Lisa's Choice Cupcake 2 Lisa's Choice Cupcake 1

Door mijn zoontje gemaakt en versierd voor papa zijn 40e verjaardag:

20150130_161019(Foto is helaas erg slecht doordat ze net de kaarsjes uitbliezen)

Op de website Glutenfreewebshop.com vind je vele lekkere recepten gemaakt met de producten uit hun assortiment.

Valentijnsdag

Mijn zoontje van 4 roept al de hele week dat hij zo verliefd op mij is. En dat als je verliefd bent, je vlinders in je buik voelt. Vanochtend kreeg ik een mooie tekening en de mededeling dat de bloemen er nog aankomen. Die is hij nu met zijn papa aan het kopen.

Lisa's Choice Cupcake appel

Wat ik tegenwoordig standaard in mijn voorraadkast heb staan is een pak van Lisa’s Choice Biologische Cupcakemix. Krijg ik onverwacht bezoek of heb ik zin in iets lekkers dan bak ik een paar cupcakes. Meestal gebruik ik niet het hele pak in een keer, maar deel ik het recept door de helft of zelfs door vieren. Volg de simpele instructies op het pak en voeg bijvoorbeeld fruit of cacao toe. Hierboven heb ik bijvoorbeeld appel toegevoegd aan de Valentijnshartjes.

Ik koop mijn spullen van Lisa’s Choice meestal bij De Glutenvrije Winkel in Amsterdam. Maar ze zijn ook eenvoudig te bestellen via de Glutenfreewebshop.com.

Waar was mijn blog in december?

Ook ik zou meedoen met de adventskalender van #decemberglutenvrij, maar helaas moest ik door familieomstandigheden mijn plekje afstaan aan een medeblogger. Begin december werd mijn schoonvader plots opgenomen in het ziekenhuis. Hij voelde zich niet zo lekker, zag een beetje geel. De artsen dachten in eerste instantie dat hij tijdens zijn reis naar China hepatitis had opgelopen. Maar de uitslagen waren allemaal tegenstrijdig en zijn situatie verslechterde, de artsen zaten echt met hun handen in het haar, wisten niet wat er met mijn schoonvader aan de hand was. Uiteindelijk kwam de diagnose: een zeer zeldzame vorm van kanker, een melanoom in het lichaam. Slechts 2 op de 6 miljoen mensen krijgt deze vorm, heel zeldzaam dus. Helaas kon men niks meer voor hem doen en is hij tien dagen later vredig gestorven in het bijzijn van zijn vrouw en kinderen.

Wij hadden al een vakantie naar Oostenrijk geboekt met mijn vader en zus en zijn twee dagen na de begrafenis toch vertrokken. Het zou wel eens de laatste vakantie met mijn vader kunnen zijn, zei mijn man nog. Even leek hij gelijk te krijgen. Mijn vader kreeg in Oostenrijk pijn in zijn voet. Aangezien hij al jaren kwakkelt met zijn voeten, vanwege diabetes, wisten wij dat het misschien wel eens goed fout kon zijn. Nog in Oostenrijk zijn er foto’s gemaakt en nam de arts mij terzijde met de mededeling dat wij in Nederland direct naar het ziekenhuis moesten en dat amputatie waarschijnlijk de enige oplossing was. In Nederland werd bevestigd dat hij een infectie in zijn bot heeft en dat zijn onderbeen met spoed geamputeerd moet worden. We wisten dat het vroeg of laat een keer ging gebeuren. Maar ik had gehoopt dat het na mijn bevalling zou zijn. Hij heeft inmiddels de operatie achter de rug en deze is zeer goed verlopen. De infectie was rustig, waardoor ze zijn onderbeen in een keer eraf konden halen. Een prachtig staaltje chirurgenwerk. Nu op naar de revalidatie.

Voor mij was het allemaal toch een beetje veel. Mijn lichaam zei “Ho, stop! Denk aan jezelf en aan de baby in je buik!” Ik ben het jaar begonnen met een zware buikgriep. Dacht eerst dat ik gluten had binnengekregen, maar na 10 dagen diarree leek het me toch meer een virusje. Het leek zich te verbeteren, maar ik werd goed in de gaten gehouden door mijn huisarts. Er zijn heel wat buisjes bloed geprikt. Toen eind januari, op de verjaardag van mijn man, bleek dat mijn bloedwaarden waren verslechterd moest ik mij nog dezelfde avond melden bij de gynaecoloog in het ziekenhuis. Ze hadden het vermoeden dat ik last had van zwangerschapscholestase. Ik werd gelijk een paar dagen in het ziekenhuis opgenomen. Het bleek inderdaad zwangerschapscholestase te zijn. En dan staat je wereld toch weer een beetje op zijn kop. Onze kleine meid wordt uiterlijk vrijdag aanstaande ingeleid. Dus de komende weken, zal er weer en stilte zijn op mijn website en ik had van die goede voornemens gemaakt voor 2015.

Salade met haricot verts, avocado en mozzarella

Salade met haricot verts mozzarella avocado

Met wat restjes van gisteren een heerlijke salade voor de lunch gemaakt. Wat zat erin:

  • haricot verts (gekookt)
  • 1/2 avocado
  • rode paprika
  • mozzarella

Dressing

  • sesamolie
  • witte balsamico azijn
  • honing

Snijd de ingrediënten klein en meng deze door elkaar. Naar smaak een scheutje sesamolie, witte balsamicoazijn en een klein beetje honing erover. Door elkaar husselen en smullen maar.