De Vrouwe van Stavoren te Stavoren

Aangezien het te hard waait om het IJsselmeer op te gaan, besluiten wij een dagje in Stavoren te blijven liggen. Wij lopen langs de sluis naar de oude haven. Hier besluiten wij te gaan lunchen bij het restaurant De Vrouwe van Stavoren. Ik bestel een champignon-omelet en vermeld dat ik glutenvrij eet. De serveerster komt nog even terug om te vragen of ik wel melkproducten mag. Glutenintolerantie komt vaak in combinatie met lactose-allergie voor en daar was de kok blijkbaar van op de hoogte. Voor mij geldt dat dus niet. Op de dinerkaart zag ik overigens ook veel lekkere gerechten staan, die volgens mij prima glutenvrij te bereiden zijn. Met een kok die op de hoogte is van een glutenvrij dieet lijkt me dit ook geen probleem.

Wie ooit in Stavoren is geweest, kent vast het verhaal van het vrouwtje van Stavoren. Het is een sage die stamt uit de 16e eeuw en rond 1800 haar huidige vorm kreeg. Het vrouwtje van Stavoren was ‘volgens de sage een rijke koopmansweduwe die in haar overmoed een van haar kapiteins opdracht gaf het kostbaarste ter wereld mee te nemen. Na lang zoeken kwam de kapitein met hele mooie tarwe thuis, dit tot grote woede van de rijke weduwe. In haar gramschap liet ze alle tarwe in zee storten. Een oude man die dat gadesloeg voorspelde haar de bedelstaf na deze verkwisting, waarop ze haar gouden ring eveneens in zee gooide met de woorden: zomin deze ring uit zee terugkeert, zomin zal ik tot de bedelstaf vervallen. Korte tijd later vond haar dienstbode de ring in de ingewanden van een schelvis, waarna de weduwe het bericht ontving dat al haar schepen vergaan waren. En zo verviel zij tot de bedelstaf. (Bron: placemat Hotel Restaurant Serre “De Vrouwe van Stavoren”.’ Tja, als iemand met coeliakie sta ik natuurlijk helemaal achter de daad van het vrouwtje van Stavoren.

De champignon-omelet op het knusse terras van ‘De Vrouwe van Stavoren’ smaakte me goed en met een goedgevulde maag konden wij weer op ‘boot’ aan.

Advertenties

Op vakantie: Zeilen in Friesland

Vrijdag gaan wij met de auto richting Friesland om daar op te stappen op onze ‘Myrthe’, de zeilboot die wij voor een week hebben gehuurd. Er gaat een pak glutenvrije muesli mee, twee pakken rijstewafels, twee pakken rozijnenbrood (die ik nog even bij mijn moeder uit de kast gris) en een pak glutenvrije spaghetti. Andere spullen, ben ik van mening, kan ik onderweg wel ergens kopen. De boot is geweldig, een Noordkaper 31 Visserman. Wij brengen de spullen aan boord en rijden naar GalamaDammen om een hapje te eten.

Een vakantie op een zeilboot, net als kamperen, is voor mensen met coeliakie een prima vakantie. We kunnen makkelijk ons eigen eten meenemen en kunnen ook ons eigen eten bereiden als we dat willen. Ik zorg er de eerste dagen voor dat ik de pannen, waarin ik ga koken en het bestek nog eens extra goed afwas met kokend water en zeep. Misschien is dit niet nodig, maar ik wil geen risico lopen dat er nog een restje pasta in de pan is achtergebleven en ik dan de rest van de week met buikkrampen rondloop.

De wind werkt helaas deze week niet zo mee. Met windkracht 7/8 varen wij toch echt niet uit. Maar genieten op ons bootje doen we zeker. Lekker liggen in het zonnetje in de kuip en mooie verhalen lezen over mensen die de wereld rond zeilen. Onze grote droom!